Alaskan klee-kai: charakterystyka rasy
Zadowolony
Alaskan Klee-Kai jest małym psem podobnym do szpica, zewnętrznie bardzo podobnym do znanego husky, ale znacznie mniejszym rozmiarem i lepiej nadającym się do mieszkania. Są to niezwykle inteligentne, pozytywne i ciekawskie psy.
„Kli-kai” z języka rdzennych mieszkańców Alaski jest tłumaczone jako „mały piesek”, co jest dość zgodne z wyglądem przedstawicieli tej niezwykłej młodej rasy.
Wyhodowała swoją hodowczynię psów Linda S. Spurlin. Właściwie wszystko zaczęło się od tego, że Linda i jej mąż zobaczyli od swoich krewnych miniaturowego (ważącego około 8 kilogramów) psa - niestandardowego husky`ego o imieniu Curious. Para Spurlin była tak zafascynowana tym psem, że błagała swoich krewnych, aby im go podarowali. Ciekawy i stał się przodkiem rasy.
Przez wiele lat prowadzono prace nad selekcją wnioskodawców do krycia spośród husky syberyjskiej i alaskańskiej w celu utrwalenia znaku zdrobnienia. Następnie, aby jeszcze bardziej obniżyć standard, dodano domieszkę krwi amerykańskiego psa Eskimo i Schipperke. Rodzina nie nadała swojej pracy szerokiego rozgłosu. Ale kiedy Linda pozwoliła mamie koleżanki robić zdjęcia swoim psom i wysłała zdjęcia do USA. A w 1987 roku Spurlinowie podarowali pierwszego szczeniaka swoim przyjaciołom.
Od tego momentu zakończyło się spokojne życie rodziny. Mini husky dosłownie zrobiły plusk. W domu ciągle dzwoniły telefony, Linda musiała dosłownie planować wizyty tych, którzy chcieli oglądać psy i dostawać szczeniaka na godziny. Hodowcy mogli sobie pozwolić na staranny i skrupulatny wybór najlepszych właścicieli dla każdego ze swoich psów. Nawet turyści przyciągali do domu hodowcy, jako szczególną atrakcję. Aby utrzymać rasę świeżą, Linda Spurlin wyznaczyła jej standard.
Do 1988 roku Spurlinowie hodowali minihusky tylko samodzielnie, ale potem zezwolili na rozmnażanie go innym hodowcom. W tym samym czasie rasa została wpisana do rejestru Amerykańskiego Związku Kynologicznego.
A od 1997 roku rasa została również uznana przez American United Kennel Club.
Opis rasy
Istnieją trzy opcje rozmiarów dla rasy: standard, mini i toy.
Zewnętrzny
Kli-kai - piesek miniaturowych, z wyraźnym kontrastowym tonem "maska" na spiczastym pysku. Kształt głowy klinowaty, czoło zaokrąglone. Oczy w kształcie migdałów. Uszy stojące, trójkątne, zaokrąglone na końcach, raczej duże w stosunku do głowy, z zewnątrz mocno zarośnięte wełną. Są bardzo mobilne, wrażliwe na najmniejszy dźwięk.
Plecy są szerokie, z lekkim zagięciem w dolnej części pleców. Stopy mocne, proporcjonalne, szeroko rozstawione w stosunku do siebie. Ogon jest wygięty „pączek”. Po podniesieniu musi zdecydowanie dotykać pleców. Za zaletę uważa się ciemną sierść na czubku ogona. Zęby równe, białe, zgryz nożycowy. Waga i wzrost są zmienne i zależą od odmiany.
Tabela. Różnice w wadze i wysokości cli-kai
Różnorodność | Wzrost | Waga |
---|
Przekroczenie standardów rasy dla wzrostu jest uważane za znaczną wadę. Przy wzroście powyżej 44,5 cm Kli-Kai nie może już brać udziału w wystawach, jest to uważane za wadę i prowadzi do dyskwalifikacji.
Sześć i kolorowanie
Istnieją tylko trzy standardowe kolory click-kaya:
- szaro-biały (z wariantami od jasnego do ciemnoszarego);
- czarny i biały;
- czerwono-biały (odmiany - od odcienia cynamonowego do ciemnego kasztanowca, ewentualnie "płowy").
Szyja, klatka piersiowa, nogi i brzuch są zawsze białe. Na twarzy powinna znajdować się wyraźna maska, najlepiej symetryczna.
Najrzadziej spotykane są zwykłe białe Alaskan Kli-Kai (bez „maski” na twarzy). Do niedawna kolor ten w ogóle nie był rozpoznawany przez przewodników psów. Dziś śnieżnobiałe szczenię można oficjalnie zarejestrować, ale nadal może nie być dopuszczone do rozmnażania i uczestniczenia w dużych wystawach ze względu na to, że taki kolor nie jest uwzględniony we wzorcu rasy.
Sierść może być standardowa lub długa, obie odmiany są na równi rozpoznawane przez przewodników psów. Ale jednocześnie nawet długie włosy nie powinny ukrywać konturów zwierzęcia. Podszerstek zawsze gęsty, miękki, podczas linienia całkowicie wypada. Płaszcz ochronny prosty, gruby.
Oczy mogą być dowolnego koloru (zwykle niebieskie lub orzechowe), ale preferowane są jasne oczy. Ciekawe, że podobnie jak husky, kli-kai mają heterochromię (oczy w różnych kolorach). Nie wpływa to na ogólny stan zdrowia i długość życia, nie jest uważane za wadę.
Postać
Są energicznymi, ciekawskimi, aktywnymi i bardzo inteligentnymi psami, wiernymi towarzyszami. Dzieci są zabawne, żwawe, życzliwe. Są bardziej ostrożne niż husky i nie mają tak dużego kontaktu z nieznajomymi. Ale są bardzo przywiązani do właścicieli. Posłuszeństwo w Kli-kai jest wychowywane tylko przez trening.
Jeśli w rodzinie są małe dzieci, należy monitorować ich komunikację i interakcję z psem.
Kli-kajew jest często porównywany do kotów - są czułe, ufne. I jak koty myją się przednimi łapami. Ta cecha jest charakterystyczna tylko dla tej rasy psów.
Szczenięta przypominają kocięta i ich zachowanie. Są przyjazne dla innych zwierząt.
Wideo - Kli-kai na spacerze
A propos, ten dzieciak jest dobrym strażnikiem. Oczywiście ze względu na swoje rozmiary nie będzie w stanie samodzielnie zatrzymać złodzieja, ale w razie potrzeby podniesie hałas. A właściciel będzie chroniony tak długo, jak będzie miał dość siły.
Zdrowie
Rasa nie ma wad genetycznych, psy są bardzo zdrowe. Choroby ogólne nie zostały jeszcze zidentyfikowane, ponieważ rasa jest bardzo młoda. Nie są podatne na alergie, nie stwierdzono również nietolerancji pokarmowej na jakiekolwiek produkty. Średnia długość życia Kli-kai jest dość długa jak na miniaturowe psy - do 14-16 lat.
Różnice w stosunku do Malamuta i Husky
Przede wszystkim Kli-Kai wygląda jak maleńki husky syberyjski (różnica wzrostu wynosi od 5 do 25 centymetrów). Jednak nadal ma różnice w wyglądzie zewnętrznym. Jego uszy są większe, ogon wyżej osadzony, a kufa krótsza.
Musisz zrozumieć, że husky alaskańskie i syberyjskie to różne rasy. Syberyjczyk jest najbliższym krewnym Malamuta i Łajki, Alaskan jest potomkiem lokalnych ras, które kiedyś były hodowane przez Indian. Kli-kai jest potomkiem alaskańskiego husky z niewielką domieszką syberyjskiej krwi.
Główną różnicą między click-kai a husky, oprócz wzrostu, jest jego charakter. Jeśli husky może być krnąbrny, a nawet uparty, jego minikopia jest czułym towarzyszem, gotowym podążać po piętach jego ukochanemu właścicielowi.
Konserwacja i pielęgnacja
Alaskan Klee-Kai jest dość łatwym w utrzymaniu psem. Przede wszystkim ze względu na własną czystość. W sumie ten pies spędza około godziny dziennie na samoopiekę. Jego sierść jest zwykle czysta i rzadko pojawia się potrzeba kąpieli (2-3 razy w roku). Suchy szampon dla psów najlepiej nadaje się do kąpieli.
Mini Husky nie ma tendencji do wypadania w coś śmierdzącego jak inne psy. Po spacerze oczywiście trzeba umyć łapy. Szczotkuj raz w tygodniu. Codzienne szczotkowanie podczas linienia. Kli-kai rzuca dwa razy w roku, jesienią i wiosną.
W razie potrzeby spiłuj paznokcie (zwykle raz w miesiącu). Oczy i uszy należy codziennie badać i czyścić w razie potrzeby. Aby wyczyścić zęby, najczęściej dawaj zwierzęciu specjalne smakołyki do gryzienia.
Dużym plusem mieszkania w mieszkaniu jest brak charakterystycznego psiego zapachu i nieświeżego oddechu.
Odżywianie
W kwestiach żywieniowych rasa jest bezpretensjonalna, ale nie oznacza to, że możesz karmić psa ze swojego stołu. Wybierz z dobrej, gotowej do spożycia żywności premium lub wybierz zbilansowaną, naturalną dietę. Przy naturalnym odżywianiu wskazane jest dodanie kompleksów witaminowo-mineralnych.
Jeśli zdecydujesz się karmić psa naturalnymi, odpowiednie są do tego mięso, ryby (oceaniczne), podroby, a także gotowane płatki zbożowe i surowe warzywa. Mięso powinno być chude, lepiej wykluczyć wieprzowinę. Wołowina jest idealna. Dla poprawy trawienia warto od czasu do czasu podawać kefir niskotłuszczowy, twarożek. Mleko jest niepożądane, ponieważ może powodować biegunkę. Od czasu do czasu do owsianki dodaj łyżkę oleju roślinnego.
Zabronione pokarmy w diecie Kli-kai:
- wszelkie produkty ze stołu ludzkiego;
- wędliny, pikle, kiełbasy;
- słodki, słony pikantny;
- Ryby rzeczne;
- tłuste mięso;
- rurkowe kości z kurczaka.
Najlepszy czas na karmienie to spacer. Powinno być zawsze w tym samym czasie. Nie możesz przekarmić swojego psa. Jeśli nie skończyła swojej porcji w ciągu 15 minut, wyjmij miskę. Upewnij się, że w domenie publicznej zawsze jest czysta woda.
Pieszy
Kli-kai w przeciwieństwie do husky nie potrzebuje regularnych długich spacerów. Trzeba mu jednak dać dobry ładunek - musi biegać, bawić się z bliskimi. Fajnie byłoby nauczyć go przynosić kij, pływać.
Ten piesek potrzebuje nie tylko stresu fizycznego, ale także intelektualnego. Zastanów się, jakich sportów możesz go nauczyć. Może to być freestyle, frisbee, agility i tak dalej.
Kli-kai uwielbiają kopać, zwłaszcza jeśli zauważą gryzonia. Warto zwrócić szczególną uwagę na takie chwile. Po pierwsze, ziemia może dostać się do nosa, dostać się do oczu. Po drugie, w warunkach miejskich gryzonie mogą być nosicielami infekcji.
Młodym kliknięciem, dopóki nie opanuje perfekcyjnie komend, wystarczy chodzić na smyczy, inaczej może uciec.
W zasadzie Kli-Kai nie potrzebuje ubrań do chodzenia – jest potomkiem ras północnych, przystosowanym do przetrwania na północy. Jeśli jednak właściciel sobie tego życzy, możesz kupić mu np. wodoodporny kombinezon na jesień - uratuje to wełnę przed zabrudzeniem.
Trening i edukacja
Pies świetnie nadaje się do trzymania w mieszkaniu. Jednak w tym przypadku jej energia potrzebuje ujścia, zwłaszcza w młodym wieku - aby uniknąć zniszczenia. Pies musi mieć wystarczająco dużo zabawek.
Do normalnej socjalizacji kliknięcia konieczne jest pełnoprawne, ścisłe szkolenie. Pies wcale nie jest nieśmiały, czasami może przybierać agresywne przejawy. Jeśli szczeniak nie będzie wychowywany ściśle, będzie miał całkowicie niezależny charakter. Ponadto może mieć niekontrolowane instynkty łowieckie.
Dzięki temu, że pies jest mądry, bardzo łatwo go trenować, szybko zaczyna rozumieć polecenia i doskonale się uczy. W takim przypadku lepiej wykluczyć karę fizyczną. Głos powinien być surowy, stanowczy, ale spokojny. W rzeczywistości mądry dzieciak jest dobrze zorientowany w ludzkiej mimice, a fakt, że właściciel jest z niego niezadowolony, zrozumie już po wyrazie twarzy i intonacji. Ale lepiej nie skąpić zachęty. Zarówno smakołyki, jak i łasice działają jako zachęta. Kli-kai będzie o wiele chętniej słuchać czułego mistrza niż tego, który krzyczy. Więc towarzysko znacznie szybciej. Agresja może powodować zarówno agresję, jak i upór w odpowiedzi.
Kupowanie szczeniaka
Rasa jest rzadka, szczenięta nie są tanie. Średni koszt szczeniaka spełniającego standard rasy w Rosji wynosi od 150 do 300 tysięcy rubli na szczeniaka.
Szczenię z pewnymi defektami wg wzorca rasy (wielkość "nieformatowa" - kolor - zły zgryz - zbyt długa i gruba sierść itp.P.), będzie kosztować około 20-30 tysięcy rubli.
Należy rozumieć, że oficjalnych hodowli jest niewiele, a kupowanie „z ręki” to prawie gwarancja, że będziesz miał psa o nieznanym rodowodzie i nieprzewidywalnych cechach.
W budach z reguły, aby nabyć szczeniaka, należy zapisać się w kolejce. W rezultacie nie będziesz mógł wybrać szczeniaka. Zakup będzie musiał być dokonany zgodnie z wcześniej sporządzoną umową. Z drugiej strony w żadnym wypadku nie musisz się martwić o poślizgnięcie szczeniaka z problemami małżeńskimi lub zdrowotnymi. Hodowcy bardzo cenią sobie ich reputację i możliwość kontynuowania działalności. W szkółkach hodowla prowadzona jest pod ścisłą kontrolą American Klickai Club i zgodnie ze standardami stworzonymi przez Lindę Sparling.
Do czasu „wypuszczenia” z hodowli szczenię jest zwykle rozdrobnione, musi mieć paszport weterynaryjny z zaznaczonymi datami odrobaczenia i szczepień. Odnotowuje się również wyniki pełnego badania weterynaryjnego.
Zdrowy szczeniak ma puszystą, miękką sierść, która może być długa lub krótka. Dziecko musi być dobrze odżywione. Uwaga: „maska” jest ostatecznie utworzona tylko przez osiem miesięcy, więc nie od razu zobaczysz przyszły kolor.
W Rosji Kli-kai są hodowane przez przedszkole Art Sympathy, SONG OF ICE, Northern Moon, Secrets of Victoria i inne.